Fotografie is voor mij een manier om het bekende en het onbekende met elkaar te verbinden. Het is een poging om objecten, mensen en plekken te transformeren in iets dat zowel herkenbaar als vreemd aanvoelt. Mijn beelden zijn een samensmelting van het realistische en het surrealistische, waarin ik speelse manipulaties van licht, schaduw en compositie gebruik om momenten van verstilling te creëren die tegelijkertijd dromerig en verontrustend kunnen zijn.

In mijn werk zoek ik naar die vergankelijke momenten waarin de grens tussen droom en werkelijkheid vervaagt. Een gang in een huis die zich lijkt te vermenigvuldigen, een raam die de wereld teruggeeft in vervreemdende kleuren, of een object dat de wetten van de zwaartekracht lijkt te trotseren. Deze beelden zijn niet enkel een weergave van de wereld zoals wij die zien, maar ook verkenningen van onze verlangens, zorgen en het onbewuste.

Door te experimenteren met mijn fotocamera, met licht en kleuren, probeer ik een gevoel van vervreemding te creëren, als een droom die je niet helemaal kunt begrijpen, maar waarvan je vermoedt dat het je mogelijk iets belangrijks vertelt. De omgeving wordt een ruimte van verschuivende betekenissen, waarin het gewone zich vermengt met het bizarre en het poëtische.

Mijn fotografie is een spel tussen het vertrouwde en het vreemde. Het zijn momenten die zowel de schoonheid van het vluchtige als de geheimen van het onderbewustzijn vastleggen. De beelden die ik creëer zijn niet enkel een weergave van de wereld die we zien, maar ook een uitnodiging om te ontsnappen naar een andere, dromerige dimensie. Want in het vastleggen van de werkelijkheid, probeer ik juist de ongrijpbare droom te vangen die daarin schuilt.